Zoom nie ma wbudowanej możliwości odtworzenia pliku wideo zamiast obrazu z kamery. W ustawieniach nie znajdziesz przycisku „użyj filmu jako kamery”, a udostępnianie ekranu z filmem jest widoczne dla wszystkich: trafia do obszaru udostępnianej treści, a nie do twojego kafelka kamery.

Rozwiązaniem jest kamera wirtualna: niewielki program, który rejestruje się w systemie operacyjnym tak, jakby był kamerą internetową. Zoom widzi ją na liście kamer jak każde inne urządzenie, a to, co program do niej podaje, staje się twoim obrazem. Oto jak to skonfigurować.

Czego potrzebujesz

Pliku wideo — MP4 to najbezpieczniejszy wybór, najlepiej 1280×720 lub 1920×1080
Aplikacji kamery wirtualnej, na przykład CamLooper lub OBS Studio
Całkowicie zamkniętego Zooma przed rozpoczęciem (to ważne, zobacz krok 3)

Krok 1 — zainstaluj kamerę wirtualną

CamLooper instaluje swoją kamerę wirtualną automatycznie. W Windows rejestruje urządzenie kamery DirectShow podczas instalacji; w Debianie, Ubuntu, Fedorze i RHEL pakiety .deb i .rpm instalują v4l2loopback i ładują go za ciebie, więc urządzenie jest gotowe zaraz po instalacji, bez żadnej konfiguracji.

OBS Studio także ma kamerę wirtualną i jest rozsądnym wyborem, jeśli już z niego korzystasz. To jednak pełny pakiet do streamingu, więc zanim dotrzesz do wyjścia kamery, czekają cię sceny, źródła i kreator pierwszego uruchomienia.

Krok 2 — wczytaj wideo i uruchom kamerę

Otwórz CamLooper, wybierz plik wideo i uruchom kamerę wirtualną. Film odtwarza się w płynnej pętli: po dojściu do końca wraca na początek bez pauzy i bez czarnego mignięcia — właśnie to sprawia, że nagranie wygląda jak obraz na żywo, a nie jak klip, który w widoczny sposób startuje od nowa.

Zostaw aplikację otwartą. Kamera wirtualna istnieje tylko wtedy, gdy program działa; po jego zamknięciu urządzenie znika z listy Zooma.

Krok 3 — wybierz kamerę w Zoomie

Uruchom CamLooper, zanim otworzysz Zooma. Zoom odczytuje listę kamer przy starcie, więc kamera wirtualna, która pojawiła się później, nie będzie widoczna, dopóki go nie zrestartujesz. To zdecydowanie najczęstszy powód, dla którego ludzie sądzą, że konfiguracja nie zadziałała.

Następnie w Zoomie:

Kliknij swoje zdjęcie profilowe, a potem Ustawienia
Otwórz kartę Wideo
Rozwiń listę Kamera i wybierz CamLooper Virtual Camera
Film pojawi się w podglądzie — to właśnie widzą teraz wszyscy uczestnicy

Możesz też przełączyć się w trakcie rozmowy: kliknij strzałkę obok przycisku Zatrzymaj wideo na pasku narzędzi i wybierz kamerę wirtualną z listy.

Jeśli kamera nie pojawia się w Zoomie

Zrestartuj Zooma. Zamknij go całkowicie — w Windows sprawdź zasobnik systemowy, w macOS użyj Cmd+Q — a potem uruchom najpierw aplikację kamery wirtualnej, a Zooma jako drugiego.
Sprawdź w innej aplikacji. Jeśli kamera jest widoczna w przeglądarce na stronie testu kamery, ale nie w Zoomie, problem leży w liście urządzeń Zooma, a nie w kamerze wirtualnej.
W macOS kamery wirtualne muszą być podpisane i notaryzowane, aby się załadowały. Niepodpisana wersja uruchomi się, ale jej kamera nie zostanie zarejestrowana.
W Linuksie sprawdź załadowanie modułu poleceniem lsmod | grep v4l2loopback. Jeśli instalowałeś pakiet .deb lub .rpm, jest to już załatwione.

Uwaga o lustrzanym odbiciu

Zoom domyślnie odbija lustrzanie twój własny podgląd, więc tekst w filmie może wydawać ci się odwrócony, choć pozostali widzą go poprawnie. Zanim uznasz, że coś jest nie tak, wyłącz Odbij lustrzanie moje wideo w Ustawienia → Wideo i porównaj.

Czy to jest dozwolone?

Kamery wirtualne to zwykłe oprogramowanie i Zoom je obsługuje — są powszechnie używane do nakładek, firmowych teł i nagranych wcześniej prezentacji. To, co przez nie odtwarzasz, pozostaje jednak twoją odpowiedzialnością. Bądź szczery wobec osób w rozmowie i nie używaj kamery wirtualnej, aby podszywać się pod kogoś ani obchodzić weryfikację tożsamości, taką jak egzaminy z nadzorem czy weryfikacja KYC.

Jak odtworzyć wideo jako kamerę internetową w Zoomie